Bleach บลีช เทพมรณะ สายต่อสู้ไม่ควรพลาด

เชื่อว่าวัยรุ่นที่โตก่อนถึงยุค ปี 2000 พวกเค้าจะโชคดีอย่างหนึ่งก็คือ การได้เสพการ์ตูนมังงะญี่ปุ่นแบบอาทิตย์ละตอน การได้เฝ้ารอแต่ละสัปดาห์เพื่ออ่านตอนต่อไปของพวกเค้ามันเป็นเรื่องที่คลาสสิคมากจริงๆ ยุคนั้นหากให้นับสุดยอดการ์ตูนดังที่ขายดีมากเชื่อว่า เรื่อง บลีช เทพมรณะ ต้องเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่มีความทรงจำดีและไม่ดีปนกันในเรื่องเดียว มันเป็นยังไง จะมารีวิวให้ฟัง

ข้อมูลเบื้องต้นของการ์ตูน

การ์ตูนเรื่องนี้เขียนโดยนักเขียนชื่อว่า คุโบะ ไทเทะ เป็นการ์ตูนสายต่อสู้ แอ็คชั่น แฟนตาซี เรื่องราวเกี่ยวกับภูตผี โดยสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ซื้อลิขสิทธิ์เผยแพร่โดยบริษัท เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ ลงในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ บูม เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ.2544 จนถึงตอนสุดท้าย เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 คิดเป็นจำนวนเล่มพ็อกเก็ตบุ๊คจำนวน 74 เล่ม

เรื่องย่อ

เรื่องราวแฟนตาซีบทนี้ เริ่มต้นจากเด็กหนุ่มเลือดร้อน หัวสีส้มคนหนึ่งชื่อว่า คุโรซากิ อิจิโกะ เค้าเป็นคนที่มีความสามารถพิเศษสามารถมองเห็นวิญญาณได้ อยู่มาวันหนึ่งเค้าได้มีโอกาสเห็นยมทูตชื่อว่า คุจิกิ ลูเคีย เธอมาเพื่อปราบวิญญาณร้ายที่เรียกว่า ฮอลโลว์ แต่ด้วยความผิดพลาดทำให้เธอเสียที ทางเดียวที่จะจัดการปัญหาได้ก็คือ การทำให้ อิจิโกะที่บังเอิญเข้ามาในเหตุการณ์นั้นเป็นยมทูต ต่อจากนั้น อิจิโกะ ก็ได้รับบทบาทเป็นยมทูตจำเป็น เพื่อต่อสู้กับศัตรูเรื่อยมา

Bleach-

ความนิยมด้านตัวละคร

สำหรับ Bleach บลีช เทพมรณะ สาเหตุหนึ่งที่พีคมากก็คือ การออกแบบตัวละครของคนเขียนนั้นมีคาแรคเตอร์เฉพาะตัวอย่างมาก ทั้งเสื้อผ้า การแต่งกาย นิสัย ชื่อตัวละคร และที่สำคัญดาบซึ่งเป็นอาวุธสำคัญของเรื่องนี้อาจารย์ออกแบบได้เท่มากทั้งตัวดาบ ท่วงท่า คลื่นพลังประจำตัวแต่ละคน ไม่เฉพาะฝั่งพระเอกเท่านั้น ฝั่งตัวร้ายก็ออกแบบตัวละครมาดีมากเหมือนกัน สองฉากต่อสู้ที่ดุเดือดเลือดพล่าน อ่านแล้วโดนใจวัยรุ่นอย่างมาก (มีตอนหนึ่งสร้างความฮือฮาสำหรับนิตยสารการ์ตูนมากนั่นคือ การทำภาพสีทั้งตอนเพื่อเปิดตัวดาบ) ยิ่งหากได้ดูเวอร์ชั่นอนิเมะในทีวีด้วยแล้ว ฉากเปิดตัวของตัวละครมันคือจุดขายของเรื่องนี้เลย จึงไม่แปลกที่ตัวละครจะมีความนิยมสูงมาก บางตัวสูงกว่าตัวพระเอกของเรื่องอีก

เริ่มต้นดีแต่จบไม่สวย

อย่างไรก็ตาม ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น Bleach บลีช เทพมรณะ ที่ดูเหมือนจะเป็นตัวชูโรงให้กับนิตยสารการ์ตูนในตอนนั้น กลับมีความนิยมตกลงไปอย่างน่าใจหาย ต้องยอมรับว่าส่วนหนึ่งพล็อตของผู้เขียนเริ่มที่จะดูตื้อตันไปหมด แม้คนอ่านจะยังติดตามอยู่ แต่ก็เหมือนติดตามไปพอผ่านตาให้รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไรมากกว่า อ่านเหมือนเพื่อรอตอนจบว่าจะเป็นอย่างไร ซึ่งตอนจบก็ต้องบอกเลยว่า 8 ใน 10 คนที่อ่านจะบอกว่าจบอย่างนี้ ก็ได้เหรอ เป็นอีกหนึ่งตำนานการ์ตูนที่เริ่มต้นได้ดี แต่จบลงแบบไม่สวยเอาเสียเลย